พอลูกเข้าวัยรุ่น พ่อแม่หลายคน พบว่าเราเริ่มคุยกับลูก "ไม่รู้เรื่อง"
มีอะไรลูกก็ไม่เห็นมาเล่า
คุยกับลูกทีไร บทสนทนาก็นับวันยิ่งสั้นลง
จนสุดท้ายกลายเป็นต่างคนต่างอยู่กับโลกของตัวเอง
ในฐานะหมอที่ดูแลวัยรุ่น หมอพบว่าวัยรุ่นเองก็มีปัญหา "ขี้เกียจคุยกับพ่อแม่"
เพราะหลายครั้งพูดไปก็ไม่เห็นจะช่วยอะไรให้ดีขึ้น แถมบางทียิ่งทำให้รู้สึกเซ็ง ที่แย่กว่านั้นอาจจัดการอะไรให้เลวร้ายไปกว่าเดิม
"พ่อวันนี้ผมโดนเพื่อนแกล้งด้วย"
"เราไปทำอะไรเค้าล่ะ เค้าถึงแกล้งเอา"
เงียบ...จบบทสนทนา
"แม่เทอมนี้ผมได้เกรดน้อยกว่าเดิมอีก"
"เห็นมั้ย แม่บอกแล้วว่าอย่าขี้เกียจ ต่อไปนี้ห้ามแตะเกมส์อีกเด็ดขาดเลยนะ"
บทสนทนาจบด้วยลูกสะบัดหน้าไปด้วยความขุ่นมัว
...............................
ในฐานะหมอที่ดูแลวัยรุ่น พ่อแม่มักมีคำถาม
"พูดยังไงให้ลูกฟัง?"
แต่วันนี้หมอมีคำแนะนำ ที่อยากให้พ่อแม่เริ่มต้นจาก "ฟังยังไงให้ลูกพูด" มาแนะนำกันค่ะ
โดยเริ่มจาก 3 ประโยคที่ต้องท่องไว้
1. "แม่เข้าใจเลยจ้ะ"
การสบตาลูก บอกประโยคแสดงความเข้าใจ ไถ่ถามความรู้สึก "แล้วลูกรู้สึกยังไง?" "อืม แม่เข้าใจเลย" เป็นสิ่งที่แสดงให้ลูกรู้ว่า คนตรงหน้ากำลังตั้งใจ "ใช้หัวใจฟัง"
2. "แล้วลูกคิดว่าจะทำยังไงต่อไปดี"
ไม่ต้องรีบแนะนำให้ทำนั่นทำนี่สิ วัยรุ่นต้องการเป็นผู้ใหญ่ ไม่ชอบให้ใครมาคอยพร่ำสอน การถามให้ลูกคิด เป็นการให้เกียรติ ว่าเค้าโตพอที่จะ "คิดได้ ทำได้" และทำให้ลูกรับรู้ว่า "ปัญหาเป็นของลูก" ที่ลูกต้องรู้จักลองคิดแก้ไขปัญหาด้วยตัวเอง ซึ่งจะทำให้ลูกเก่งและแกร่งขึ้น
ถ้าวิธีที่ลูกแก้ปัญหาดูใช้ได้ ก็รีบชื่นชมลูกไป เพื่อให้ลูกมีความมั่นใจและมีความนับถือตัวเองที่ดี
แต่ถ้ามีอะไรที่ไม่ใช่ เราก็เสนอความคิดเราได้ระหว่างการพูดคุย "พ่อว่าที่ลูกคิดนี่ก็ดีนะ แต่เป็นพ่อพ่ออาจจะทำ....เพิ่มขึ้นด้วย"
3. "มีอะไรอยากให้แม่ช่วยมั้ย"
แทนที่จะคอยบอกว่าต้องทำยังไง ให้ถามลูกว่า มีอะไรอยากให้เราช่วยหรือเปล่า เพราะการมาพูดคุยกับพ่อแม่หลายครั้งลูกไม่ได้ต้องการคนมาช่วยเหลือ
แต่การทำให้ลูกรู้ว่ามีคนๆหนี่งอยู่ตรงนี้ ที่พร้อมจะช่วยลูกเสมอ ก็เพียงพอที่จะทำให้ลูกรู้สึกดีและมีกำลังใจ
ลองอ่านบทสนาทนาข้างล่างนี้ดูนะคะ
"พ่อ วันนี้ผมโดนเพื่อนแกล้งด้วย"
"แย่จังเลยลูก เกิดอะไรขึ้นเล่าให้พ่อฟังได้มั้ย"
"ก็......บลาๆๆๆ นั่นแหละพ่อ"
"อืม พ่อเข้าใจเลย ที่ลูกจะรู้สึกโกรธมาก"
"แล้วลูกคิดว่าจะทำยังไงต่อไปดี"
"ก็ถ้าทนไม่ไหวอาจจะไปบอกครู"
"อืม ดีมากเลยนะ ที่ลูกไม่ใช้กำลังสู้กลับไป พ่อภูมิใจมากเลย ที่ลูกรู้จักแก้ปัญหา"
"แล้วมีอะไรอยากให้พ่อช่วยมั้ย"
"ไม่เป็นไรพ่อ แค่ได้พูดให้พ่อฟังก็สบายใจละ"
ในชีวิตจริงมันอาจจะไม่ได้ดูง่ายเหมือนในบทสนทนา แต่หมอเชื่อว่า ถ้าพ่อแม่ฝึกทักษะเหล่านี้ในการที่จะพูดคุยกับลูกไว้
เราจะคุยกับลูกได้...ง่ายขึ้นจริงๆ
รักลูก... "ฟัง" ลูกพูด ก่อนจะ "พูด" ให้ลูกฟังนะคะ
เชื่อหมอค่ะ "เป็นผู้ฟังที่ดี" จะทำให้เราเป็นคนที่น่าคุยด้วยขึ้นอีกเยอะเลย
#หมอโอ๋ FB: เลี้ยงลูกนอกบ้าน
ผู้พบว่าจริงๆประโยคเหล่านี้ก็ใช้ได้ดีแม้กับเด็กเล็กๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น